ماجرای عبدالحسین خسروپناه

ماجرای عبدالحسین خسروپناه ماجرا از آنجا شروع شد که روزنامه شرق در 5 اسفند 1396 یادداشت‌هایی از امیر صائمی، سيدنصرالله موسويان و کسری پناهی در نقد جایگاه علمی عبدالحسین خسروپناه منتشر می‌کند. امیرحسین خداپرست و حسین شیخ‌رضائی نیز یادداشت‌هایی در نقد خسروپناه برای شرق ارسال می‌کنند که بنا به دلایلی منتشر نمی‌شود. برخی از حامیان خسروپناه می‌گویند جای نقد علمی در روزنامه نیست و مدعی می‌شوند کسری پناهی وجود خارجی ندارد و از این‌رو افرادی قصد تخریب شخصیت خسروپناه را دارند. خسروپناه در یادداشتی تلگرامی با نام "پاسخ به سوالات" نقدهای منتشرشده را سیاسی خوانده و از پاسخ به آنها امتناع می‌کند. سپس مهدی عبداللهی در مطلبی با نام "سه‌گانه بی‌اخلاقی" به نقد نوشته‌های صائمی، موسويان و پناهی می‌پردازد. سروش دباغ نیز در یادداشتی با نام "در سرزمین قد کوتاهان" کم‌وبیش با بیانی گزنده‌ به نقد خسروپناه می‌پردازد. این بار خسروپناه در کانال تلگرامی خود مجددا طی یادداشتی با نام "پاسخ به سوالات" منتقدان را اپوزیسیون نامیده و نقد‌ها را ناشی از انقلابی بودن خود و خواست سیاسی منتقدان برای کنار زدن او از ریاست موسسه حکمت و فلسفه عنوان می‌کند. چندین سایت از جمله خبرگزاری مهر این یادداشت را منعکس می‌کنند. حمیدرضا سعادت نیاکی در یادداشتی پاسخ خسروپناه را فرافکنی دانسته و ضمن طرح دوباره‌ی نقدهای قبلی، نقدهای جدیدی نیز طرح می‌کند. جمعی از اساتید مؤسسه‌ی پژوهشی حکمت و فلسفه در پیامی از خسروپناه می‌خواهند تا در مخالفت با منتقدان، پای اعضای هیئت علمی مؤسسه را به میان نکشد. این پیام درخبرگزاری مهر منعکس نمی‌شود. در این مدت یادداشت خداپرست در فضای مجازی انتشار می‌یابد. خداپرست در یادداشت خود دلایلی را ناظر بر تقلب خسروپناه در آثارش می‌آورد که واکنش‌های زیادی درپی دارد. محمد کاشی‌‌زاده در یادداشتی می‌نویسد: "عنوان تقلب دارای بار حقوقی است و اثبات‌‌نشدن آن اتهام شمرده شده و قابل پیگرد است" برخی از منتقدان خسروپناه می‌گویند بر اساس قانون، خسروپناه که تنها واجد تحصیلات حوزوی است نباید خود را دکتر معرفی کند و مجازات تعریف‌شده برای افرادی که خود را در این شرایط دکتر معرفی می‌کنند سه تا 12 ماه حبس و جزای نقدی است. امین‌رضا عابدی‌نژاد در یادداشتی سعی می‌کند نشان دهد که تعبیر تقلب برای آثار خسروپناه، درست نیست. خسروپناه در چند توئیت متوالی به‌طور غیر مستقیم خداپرست را دروغگو، ضدّ نظام، فاقد غیرت خانوادگی، مملو از رذایل اخلاقی و بی‌سواد خطاب می‌کند. این توئیت‌ها باعث شد تا محسن زندی یادداشتی انتقادی در رابطه با گفته‌های خسروپناه بنویسد. سپس یادداشت منتشرنشده‌ی حسین شیخ‌رضائی در روزنامه‌ی شرق با مقدمه‌ای تازه که به توئیت‌های خسروپناه هم اشاراتی دارد در صدانت انتشار می‌یابد. این یادداشت نسبتاً طولانی در نقد پروژه‌ی اسلامی‌سازی علوم انسانی است که توسط خسروپناه دنبال می‌شود. احمد غفاری قره‌‌‌‌باغ نیز در یادداشتی به نقد مطلب شیخ‌رضائی می‌پردازد.   راه تفکر...